Tajemnice chwalebne - rozważania z myślami św. Franciszka z Asyżu

The Resurrection

Św. Franciszek całe swoje życie przeżywał wpatrzony w Chrystusa ukrzyżowanego, ale także żyjącego i zwycięskiego. Zmartwychwstanie przypomina nam, że cierpienie i śmierć nie mają ostatniego słowa. Franciszek, u kresu życia, śpiewał mimo cierpienia, ponieważ (jak przekazuje wczesna tradycja) był pełen radości na myśl o obiecanej mu chwale nieba: „Będę śpiewał Bogu, który obdarzył mnie łaską i zapewnił mi chwałę niebieską.”
Zmartwychwstały Chrystus daje nam nadzieję, która nie zależy od tego, czy wszystko w naszym życiu układa się dobrze. Czy potrafię zaufać Bogu także wtedy, gdy przeżywam trudności?

The Ascension

Jezus odchodzi do Ojca, ale nie pozostawia człowieka samego. Przed nami otwiera się perspektywa życia, które nie kończy się wraz ze śmiercią. Św. Franciszek miał głęboko w sercu tę nadzieję. W jednym z najstarszych przekazów o jego życiu czytamy, że mówił o „wiecznej chwale niebieskiej”, którą Bóg przygotował dla człowieka.
Wniebowstąpienie przypomina nam, dokąd zmierzamy. Nie jesteśmy stworzeni jedynie dla tego świata. Czy wśród codziennych spraw pamiętam o celu, do którego prowadzi mnie Bóg?

The Descent of the Holy Spirit

Duch Święty rozpala w człowieku miłość do Boga i przemienia jego serce. Św. Franciszek sam doświadczał tej Bożej obecności podczas modlitwy. W Kwiatkach św. Franciszka opisano, jak podczas jego modlitwy otaczało go niezwykłe światło, a on rozmawiał z Chrystusem, Maryją i świętymi.
Nie chodzi jednak o niezwykłe doświadczenia. Najważniejsze jest serce otwarte na Boga. Duch Święty działa często cicho: przez natchnienie, przez dobre słowo, przez przebaczenie czy przez decyzję podjętą w zgodzie z Ewangelią. Czy pozwalam Mu prowadzić swoje życie?

The Assumption of Mary

Maryja, która całkowicie należała do Boga, jest dla nas znakiem tego, do czego prowadzi życie przeżywane w wierze. Św. Franciszek darzył Matkę Bożą szczególną miłością i widział w Niej wzór pokory. W jednym z franciszkańskich tekstów czytamy o „najpokorniejszej Dziewicy Maryi”, przez której uniżenie objawiło się wielkie działanie Boga.
Wniebowzięcie przypomina nam, że Bóg nie zapomina o człowieku, który Mu zaufał. Maryja pokazuje, że prawdziwa wielkość rodzi się z pokory i całkowitego oddania Bogu. Czy potrafię powiedzieć Bogu „tak”, także wtedy, gdy nie znam jeszcze całej drogi?

The Coronation of Mary as Queen of Heaven and Earth

Maryja jest Królową, ponieważ całe Jej życie należało do Boga. Św. Franciszek uczył swoich braci, aby nie szukali własnej chwały, lecz zawsze oddawali ją Bogu. Sam pod koniec życia, mimo wielkich cierpień, mówił: „Będę śpiewał Bogu, który obdarzył mnie łaską i zapewnił mi chwałę niebieską.”
Prawdziwa chwała nie polega na tym, by człowiek był wielki w oczach innych. Polega na tym, by pozwolić Bogu działać przez swoje życie. Maryja jest tego najpiękniejszym przykładem. Czy szukam przede wszystkim własnego uznania, czy chwały Boga?