Tajemnice chwalebne - rozważania z Księgą Psalmów

The Resurrection

Panie, mój Boże, wołałem do Ciebie, a Ty mnie uzdrowiłeś. Panie, wyprowadziłeś mnie z krainy umarłych i przywróciłeś do życia spośród schodzących do grobu.
(Ps 30, 3)

Nie ma sytuacji bez wyjścia dla tego, kto zawierzył swoje życie Bogu! Nawet śmierć nie zamyka żadnych możliwości Stwórcy – On otworzył nowe, dotąd nieznane, poprzez zmartwychwstanie... I tak jest z każdą sprawą w życiu – potrzeba tylko otworzyć się na Bożą nowość i wołać o Boże rozwiązania dla mojego życia!

The Ascension

Sławić Cię będę, Panie, pośród ludów, będę Ci grał wśród narodów. Bo łaska Twoja wielka aż do nieba, a Twoja wierność sięga obłoków. Wznieś się, Boże, ponad niebiosa, nad całą ziemią Twoja chwała!
(Ps 57, 10-13)

Bóg jest nieogarniony. Jego królowanie jest nad nami, ale nie oznacza to, że jest odległe, że jest poza nami. Tajemnica Jezusowego wstąpienia do nieba może być odczytana jako tajemnica zbliżenia, a nie oddalenia – bo teraz, po Jego zmartwychwstaniu i wniebowstąpieniu, mamy pełny dostęp do Jezusa! Nie trzeba pielgrzymować do Jerozolimy – Jezus jest nam dostępny tu i teraz! To raczej my mamy problem z naszą dostępnością do Niego.

The Descent of the Holy Spirit

Lecz gdy odwracasz swe oblicze, ogarnia je trwoga; gdy zabierasz im ducha, giną i w proch się obracają. Posyłasz swego ducha, a są stworzone, i odnawiasz oblicze ziemi.
(Ps 104, 29)

Duch jest ożywczy. Ożywia nasze życie wiary tchnieniem, które odmienia – nie tylko nas ludzi, ale odmienia świat wokół nas. Jakże potrzebujemy owych Bożych tchnień życia, aby na co dzień z nową mocą podążać za Panem! Mówimy „natchnienie” – bo Duch niewidzialnie popycha nas do działania w Bożą stronę! Otwierajmy się poprzez modlitwę na ten ożywiający wiatr Ducha Świętego!

The Assumption of Mary

Oto dzień, który Pan uczynił, radujmy się nim i weselmy! O Panie, wybaw! O Panie, daj pomyślność! Chwała temu, który przychodzi w imię Pana! Błogosławimy was z domu Pana.
(Ps 118, 24)

Jak wielka jest radość z życia człowieka, które okazuje się być życiem udanym... Mogliśmy to obserwować w czasie śmierci Jana Pawła II, kiedy przekonanie o jego świętości wybrzmiało na pogrzebowej Mszy Świętej owym okrzykiem ludu: subito santo! Maryja była pewnie pierwszą chrześcijanką, o której na końcu Jej życia ziemskiego podobnie pomyślano... Zdaje się, że i Bóg tak pomyślał, skoro już cieszy się Ona chwałą nieba z duszą i ciałem!

The Coronation of Mary as Queen of Heaven and Earth

Tron Twój, Boże, na wieczne czasy, berłem sprawiedliwości berło Twego królowania. Królowa stanęła po twojej prawej stronie złotem Ofiru zdobna. Król pragnie twej piękności: on jest panem twoim, oddaj Mu pokłon.
(Ps 45, 7-12)

Pan Bóg zapragnął piękności Maryi przy sobie i zabrał Ją do nieba. Ale i to nie wystarczyło, skoro dołączyła Ona do królewskiej rodziny Boga – wszak porodziła królewskiego Syna, jest więc Królową Matką... Chwała nieba czeka i na nas, abyśmy po spełnionym życiu na ziemi odnaleźli swoje miejsce w domu Króla, jako dzieci Ojca Niebieskiego. Pamiętajmy, że Maryja doszła tam poprzez życie na ziemi w wiernej codzienności. I my wspinajmy się do nieba po szczeblach drabiny powołania z codzienną wiernością...